Off Çok Sıkıldım

 Bugüne kadar hiç pişmanlık duymadım desem yeridir. Taaa ki tayin isteyene kadar. Yıllarca İstanbul'un yükünü çekip Ege'de bir kasabada hafiflemek istedim.  Hep hayalini kurduğum yere nihayet geldim. Mutlu muyum? Hayııırrrr!... Umduğunu bulamamak bu olsa gerek. Tam bir hayal kırıklığı :(( Şehrin küçük olduğunu, imkanların az olduğunu bilerek geldim. Bilmediğim şey ise insanların dünyasının, fikrinin, zikrinin de küçük olması. İşte bu beni o kadar yoruyor ki yaptığım işten zevk alamaz oldum. Oysa yıllarca severek yaptığım ve kendime en uygun olduğunu düşündüğüm meslekti. Küçük dünyalı insanların küçük dünyasından kaçıp gitmek istiyorum.  Çok iyi anlaştığım arkadaşlar edindim. Allah'tan onlar var da dayanması biraz daha kolay. Sıradan vatandaşlar değil derdim. Eğitimli olduğunu zannedip sadece öğretim görmüş kişiler. Bana biraz daha sabır lazım. Çokça sabır Allahım....

.

.

#pismanlik #neumdumnebuldum

Ben Neden Ayran Gönüllüyüm

 Ben neden ayran gönüllüyüm acaba? Bir işe büyük bir hevesle başlayıp ne hayaller kuruyorum ne hayaller... Gel gör ki kısa bir süre sonra hepsi uçup gidiyor. Özellikle yazma konusunda içimde hep bir istek var. Arada bir çaba gösterip yazıyorum da. Kafamda yıllardır kurguladığım ama bir türlü kağıda dökemediğim bir roman yazma düşüncesi var.  "Hop dedik o kadar yüksekten uçma. Daha blog yazarlığı yapamıyorsun roman mı yazacaksın?" dediğinizi duyar gibiyim. Haklısınız :(( Kim bilir bu sefer belki de başarırım ;)